Zaterdag naar toernooi pijltje gooien geweest. Geen dartje in het hartje, maar voor het echie. Zonder speaker die om de minuut ‘180!!’ riep. Wel veel pijltjes, tatoeages en halve liters bier. Voor mannen én vrouwen.
Net als met poker hebben de spelers een imago, of dat van een team. Meestal omringd door hun posse. Met hetzelfde petje of shirt. Sommige darters hebben geen bijnaam. Zij hebben ‘gewoon’ hun naam achterop. Logisch, een naam moet groeien. Zoals ‘Beertje’, een man van twee keer mijn postuur.
De achterban schreeuwt, moedigt aan en verliest mee. Het is voor hun een dagje uit, een spel met bier. Als hun man wint, is dat mooi meegenomen. Reden voor een feestje, voor bier. Anders wordt het verlies weggedronken. Met bier.
Imago’s: Obelix en compleet in het blauw
Ik had het geluk om in de VIP-ruimte te mogen rondlopen. Ineens waren alle bekenden binnen handbereik. De mannen en vrouwen ‘van tv’, van Lakeside. Martin Adams, Darryl Fitton en Francis Hoenselaar, ze waren er allemaal. Barney niet, hij is van de andere bond. Ze eten een hapje, gooien een wedstrijd en zijn weer terug. Geen champagne, kaviaar, gouden bestek. Gewoon friet, een hamburger en bier. Eenvoudig, zonder allures, zoals de dartwereld is.
Ik kon met Martin ‘Wolfie’ Adams op de foto. “This is gonna be an exiting photo”, zei hij. Dat werd het, met een schouderklopje als bonus. Martin won de dag erop het toernooi.
Darters zijn ook gewoon maar mensen die van een spelletje houden en bier. Ik heb mijn sport gevonden.
