Daarentegen is volgens Wireless Leiden een coöperatieve aanpak, gericht op maatschappelijk rendement in plaats van financieel gewin wel kansrijk, zoals het voorbeeld van de tienjarige Stichting Wireless Leiden laat zien. Eind maart werd bekend dat de stad Den Bosch van een gratis wifi-netwerk wordt voorzien.
Recent liet de gemeente Teylingen de alternatieven nog eens op een rijtje zetten door een extern adviesbureau. Ook zij concludeerden dat een commerciële aanpak financieel niet uit kan. Teylingen werkt nu samen met Wireless Leiden: vrijwilligers doen het werk, bedrijven en organisaties sponsoren de apparatuur en gebouweigenaren stellen gratis locaties ter beschikking. Eerder koos de gemeente Zoeterwoude voor een soortgelijke aanpak.
Henk Uittenbogaard, voorzitter van Wireless Leiden vat zijn conclusies kernachtig samen: ”Regelmatig zien we pogingen van ’slimme’ ondernemers die verwachten rijk te worden van gratis WiFi. Ze onderschatten aan de ene kant de kosten van het inrichten en beheren van zo’n netwerk en aan de andere kant verwachten ze teveel van de inkomsten.”
Anders dan bij 3G- en 4G-netwerken zijn veel opstelpunten nodig vanwege het veel lagere zendvermogen en de aanwezigheid van privé-wifi-netwerkjes die dezelfde kanalen gebruiken en dus storen. Het vinden van geschikte locaties voor de ”hotspots” is een lastig en tijdrovend karwei. Ook de beheerskosten zijn hoog door het grote aantal
locaties.
Daarnaast schatten de ondernemers de te verwachten opbrengsten uit advertenties veel te hoog in. Het is een teken aan de wand dat grote telecombedrijven zich terugtrekken uit de ’hotspot’-markt.
